Ergonomie houdt zich hoofdzakelijk bezig met de interactie tussen de mens en (elementen uit) zijn omgeving. Het streven is die interactie tussen mens en machine te optimaliseren. Op arbeidsniveau geldt dat dus ook voor de werknemer en zijn werkplek. Immers, een werknemer die zich goed en veilig voelt, zal ook beter presteren.

Groeiende interesse

Tijdens en vlak na de Tweede Wereldoorlog werd steeds meer waarde gehecht aan de rol van ergonomie op de werkplek. De werknemer was toen ineens het middelpunt van de discussie, en niet het materiaal waarmee hij werkte.

Zowel op Europees als op nationaal niveau werden in de afgelopen decennia richtlijnen en wetten opgesteld voor de bescherming van de werkende. Langzaamaan ontstond ook op bedrijfsniveau het besef dat ergonomisch verantwoord werken niet alleen resulteerde in een toename van de arbeidsproductiviteit, maar ook dat het ethisch en sociaal gewenst was.

Opdeling

Ergonomie is een breed vakgebied met een groot scala aan werkterreinen. Grofweg valt de ergonomie onder te verdelen in drie soorten: cognitief, fysiek en sensorisch. De omgevingsergonomie wordt wel als vierde soort genoemd. H2W kiest gemakshalve voor de volgende opdeling:

1) procesergonomie

2) productergonomie

Procesergonomie

Bij procesergonomie kijkt men naar het werkproces en de taken die de werknemer uitvoert. Door slechts enkele aanpassingen te doen in dat proces, kan een werkplek al worden verbeterd. Een belangrijk uitgangspunt is daarbij afwisseling van de werkzaamheden.

Productergonomie

Productergonomie houdt zich bezig met het evenwicht in de belasting en de belastbaarheid van medewerkers door producten op de juiste plaats in te zetten. Hoe beter het evenwicht tussen belasting en belastbaarheid is, des te productiever de werknemer.